Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

20 Δεκεμβρίου : Στο δωμάτιο, όπου όλα ξεκίνησαν.



Δεν ξες πώς είναι να σε δείχνουν με το δάχτυλο και να λένε
''Εσύ είσαι η άρρωστη;''
Τί πάει να πει άρρωστη; Δεν σε καταλαβαίνουν, ίσως προσπαθούν αλλά μάταια.
Στο κρεβάτι που βρίσκομαι έχει μεγάλο παράθυρο με ορίζοντα ατελείωτο. Το κανόνισα και ξάπλωσα δίπλα του.
Είναι μοναχικά εδώ μέσα, τα πάντα σου θυμίζουν στιγμές αδυναμίας.
Το μέσα σου κραυγάζει για ελευθερία, αλλά το '' πρέπει '' κερδίζει τη μάχη τελικά.
Τουλάχιστον είμαι μόνη και δεν χρειάζεται να κρύψω τα υγρά μου μάτια. Δύο χρόνια τώρα η επίδραση του πάνω μου ολοένα και χειροτερεύει. Έχω γίνει το πειραματόζωο του.
Αύριο θα είναι μια καινούρια μέρα. Θα τρέξω μακριά από το δωμάτιο που με πνίγει.
Νίκη!
Νίκη!
Νίκη!
Αυτό θέλω να φωνάζω.


Ζ.Μ
Από το δωμάτιο της άπνοιας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου